PuH's profilePuH's PlacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
PuH's PlaceThe Things In PuH's Think January 07 งานบอลถูกเลื่อนไปไม่มีกำหนด ..ขณะกำลังจะเริ่มเรียบเรียงเพลงงานบอล เป็นเวอร์ชั่นที่ใช้สำหรับเล่นในงานบอลครั้งที่ 64 ให้กับแบนด์..
..ก็ได้ยินข่าวมาว่า งานบอลเลื่อนไปจัดเดือนเมษายนและอาจจะงดการแปรอักษร ขบวนพาเหรด เพลงเชียร์ หรือเชียร์ลีดเดอร์ทั้งหมด โดยเหลือไว้แต่เพียงการแข่งขันฟุตบอลเท่านั้น เนื่องจากศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบันของทั้ง 2 สถาบันยังเศร้าโศกกับการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ และต้องการถวายความอาลัยแด่พระองค์ท่านซึ่งทรงเป็น "เจ้าฟ้าอาจารย์" ของทั้งจุฬาฯ และธรรมศาสตร์
มันก็แปลกดีเนอะ เป็นเหมือนชะตากรรมบางอย่างที่ทำให้เพลงที่พวกเราอุตส่าทำกันมาเนี่ย ไม่ได้เอาไปใช้จริงๆ เสียดายเหมือนกันที่จะไม่ได้ไปเล่นเพลงที่แต่งขึ้นมาใน"งานบอล" แต่ภูอยากบอกไว้ตรงนี้เลยว่า "ยังมีความสุขดีที่ได้ร่วมกับเพื่อนๆ และน้องๆทำเพลงนี้ขึ้นมา และยิ่งจะมีความสุขมากขึ้นถ้ามีคนเอาไปฟังแล้วก็บอกว่าชอบ หรือเพราะ ไม่เสียใจที่เสียเวลาทำเพลงนี้ขึ้นมาเลย"
ขอคิดต่อไปอีกนิด...
พวกที่เค้าเตรียมตัวกันมาตั้งเป็นปีเค้าจะรู้สึกยังไงนะ อย่างเช่นเสื้อบอลทั้งจุฬาและธรรมศาสตร์ ฝ่าย PR ที่ประชาสัมพันธ์งานไปตั้งมากมาย เหน็ดเหนื่อยกันไปตั้งมากน่าเห็นใจมาก นักฟุตบอลเอย เชียร์ลีดเดอร์เอย โอวไหนจะพวกการแสดงกับขบวนพาเหรด รวมถึงเงินที่ใช้จ่ายไปโดยไม่ได้อะไรเลยนอกจากความว่างเปล่า
ไม่ได้จะว่าอะไรใครทั้งนั้นแหละ
เสียใจกับการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระพี่นางฯ
แล้วก็เห็นใจกับคนที่ทำงานบอลที่อาจจะไม่ได้จัดด้วยก็เท่านั้น..
ที่มา
December 18 เพลงธีมงานบอลประเพณี11.00 น. เมื่อประมาณเกือบสองเดือนที่แล้ว
ขณะนอนอยู่... เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
โอ๊ะ เบอร์ของใครเนี่ย ไม่คุ้นเลย
สวัสดีคับ ; ค่ะนี่ใช่พี่ภูรึเปล่าค่ะ ; คับ ; นี่ติดต่อมาจากอบจนะคะ คือจะให้พี่ภูทำเพลงงานบอลให้น่ะคะ ไม่ทราบว่าพอมีเวลารึเปล่าคะ ; (ภูเริ่มอึ้งนิดๆ หา.. เพลงงานบอลเลยรึ ทั้งจุฬามีคนตั้งมากมายทำไมต้องเป็นกูด้วยฟะ แต่ถ้าจะให้ทำมันก็ได้อยู่นะ คุยกับตัวเอง: แล้วเราจะทำไหวหรอฟะ ; เฮ่ยน่าจะไหวนะ เพลงเปิดคอนเสิร์ทงาน Voice ที่แต่งให้ CUBand ทำให้เรามีความมั่นใจในตัวเองขึ้นเยอะ ; ถ้าไหวก็โอเครับปากเค้าไปเลย ) ไม่ทราบว่าติดต่อกับใครมาคับ ; พี่ตั๋งค่ะ ; (อ่อ เข้าใจละจะให้ CUBand ทำให้นี่เอง ไอ้ตั๋งมันเลยโยนมาให้เรา น้องลิบก็ไม่ว่าง) แล้วกำหนดเสร็จเมื่อไหร่คับ? ; วันที่ 28 พฤศจิกาค่ะ ; อ่อ คับ แล้วจะนัดคุยรายละเอียดกันเมื่อไหร่ คับ.. ; เดี๋ยวจะโทรมาอีกทีค่ะ ...
หายไปนานเป็นสัปดาห์ ก็มีโทรศัพท์จาก อบจ อีกรอบนัดไปคุย
จึงได้ Concept ของเพลงที่ต้องทำดังนี้
- มี Theme ติดหู
- สองมหาลัยอยู่กันคนละที่
- วันนี้ได้มาร่วมกันสร้างสรรค์ สามัคคี ความฝัน
- อลังกาล
- ทำความดีให้กับประเทศ
ภูมานั่งคิดๆ ดูมันน่าจะมีธีมอะไรที่มันจะทำให้เพลงน่าสนใจขึ้นกว่านี้ ก็เลยได้ไอเดียมาว่า ถ้าเรามาเจอกันเนี่ยระหว่างจุฬา-ธรรมศาสตร์ ถ้าได้มาร่วมกันทำกิจกรรมนึงๆ ที่เต็มไปด้วยความสร้างสรรค์ สามัคคี ความฝันเนี่ย เราก็จะต้องเกิด ความทรงจำ เลยเขียน Concept เพิ่มขึ้นมาอีกข้อ เพื่อนำไปใช้แต่งเนื้อร้องในท่อน Chorus หรือที่คุ้นเคยกันก็คือท่อน Hook เพลง ซึ่งก็คือ
- ร่วมสร้างความทรงจำที่ดีให้เป็นที่จดจำไปตลอดชีวิต
โอเคคิดเสร็จแล้วเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ก็ยังไม่มีโอกาสได้เริ่มทำจริงๆ สักที เพราะต้องแต่งเพลงให้น้องไปแข่ง CUMA เรียบเรียงเพลงให้ CUBand ไปใช้ในงานต่างๆ ซึ่งช่วงนี้งานเยอะผิดปกติ เหมือนว่าจะแกล้งกันชัดๆ 1 อาทิตย์ก็แล้ว.. 2 อาทิตย์เลยไปแล้ว.. 3 อาทิตย์ยังดูงงๆ ก็ยังไม่ได้เริ่มทำอะไรใดๆ ทั้งสิ้น จน 2 อาทิตย์สุดท้ายก่อนส่งเพลงเริ่มเกิดอาการลนๆ นิดๆ เลยเริ่มทำ สเก็ตดู้ล์ (Schedule - เขียนผิดเปล่าเนี่ย) ของการแต่งเพลงขึ้นมาทันที ซึ่งก็แบ่งเป็น 3 ช่วงดังนี้
1. ช่วงแห่งการศึกษา Computer Music
- ที่ต้องมีช่วงนี้เนื่องจากเพลงงานบอลที่ท่าน อบจ แกจะให้ทำเนี่ยต่างจากเพลงที่เราเคยทำให้แบนด์เพราะที่ทำให้แบนด์มันมีแค่โน๊ต ภูก็เขียนโน๊ตไปแบนด์ก็เล่นตาม เพราะไม่เพราะก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องอัด ไม่ต้องมิกซ์ ไม่ต้องมาสเตอร์ริ่งใดๆ แต่เพลงงานบอลนี่ต้องทำเป็นแผ่นเพลงออกมาเลย และที่สำคัญคือมันต้องเพราะด้วยว่ะ แล้วไอ้ความเพราะเนี่ยมันยากมาก เหมือนมันกดดันตัวเองด้วยว่าเพลงงานบอลนะมึง ถ้ามึงทำออกมาไม่ดีนะมึง เด็กจุฬารุมตืบมึงแน่ โอ้วว.. น่ากลัวโคตร นั่งคิดไปกดดันตัวเองไป แล้วมันจะแต่งเพลงได้ไหมเนี่ยฮ่าๆ.. ไม่เป็นไรช่วงนี้เราก็อ่านไปเรื่อยๆ ทำยังไงใช้โปรแกรมอะไร ไอ้นี่ไว้ทำไร เวลาก็หมดไปเรื่อยๆ เนื่องจากเคยทำคอมพิวเตอร์มิวสิคมาก่อนตอนม.ปลาย เลยเข้าใจได้เร็วกว่าปกติหน่อย ใช้เวลาไปประมาณ 3 สัปดาห์ในการศึกษา (ทำงานแบนด์ แล้วก็เรียนด้วยนะ ช่วงนี้ชิวมากๆ)
2. ช่วงแห่งการรวบรวมโปรแกรมทำเพลง
- ลิสมาเลยคับโปรแกรมที่ตูต้องใช้
CuBase - รู้จักกันดีอยู่แล้ว จะอัดเสียง จะทำมิดี้ รวมถึงมิกซ์ดาวต่างๆ สบาย ใช้ Plugin ร่วมกับตัวอื่นก็ง่ายดาย แต่สุดท้ายไม่ได้ใช้เนื่องจากไม่คุ้น
Sonar - อันนี้ใช้มาตั้งแต่ ม2 ละ(Cakewalk)แอ้มส่งมาให้เล่นสนุกมาก คุ้นเคยกับมันมากที่สุดเพราะตอน ม.ปลาย ใช้โปรแกรมนี้ทำเพลง
Groove Agent - โปรแกรมเทพกลองที่ พี่ธรแนะนำให้ใช้ ไม่ต้องปรับอะไรมาก เพราะมันค่อนข้างคิดมาให้หมดละ
Kontakt - โปรแกรม ซุปเปอร์ Sample มีทุกเสียงโดยเฉพาะของวงออเครสต้า สังเกตจากเสียง Pizzicato (คือเสียงดีดเครื่องสายอ่ะ ที่ตึ้ก..ตุ่ก.. อยู่ทางด้านขวาในท่อนฮุกอ่ะนะ) โคตรจะเหมือนจิงเลยเฮอๆ จนอาจจะไม่เข้ากับเสียงอื่นๆ ที่ส่วนใหญ่ซินมา เช่นเดียวกับเสียง Timpani
HyperSonic - โปรแกรมเสียง Synthesis เทพอีกตัวคับ
Bandstand - โปรแกรม Synth อีกตัวที่ซังกะบ๊วยมาก จนต้องเลิกใช้ เนื่องจากมันใช้ร่วมกับ Sonar แล้วมีปัญหา
Atmosphere - โปรแกรม Synth ที่โหลดมาแต่ไม่ได้ใช้ เลยไม่รู้ว่ามันเป็นไงบ้าง (เอ๊า แล้วจะเอามาพูดทำไม = =')
Bfd - โปรแกรมเสียงกลองซุปเปอร์เทพของน้องมิกซ์(Fusionova)ที่ไม่ได้เอามาใช้เนื่องจากมันเทพเกิน แค่บรรดาเสียงกลองอย่างเดียวก็ 5 แผ่น DVDsแล้ว ...
ช่วงนี้กินเวลาไปประมาณสัปดาห์นึงเต็มๆ กว่าจะรวบรวมโปรแกรมที่ใช้ทำทั้งหมดได้
ที่น่าตกใจก็คือ เนื้อที่ทั้งหมดที่ใช้เก็บโปรแกรมเหล่านี้นั้นเหยียบ 50 กว่า GB โอ้วว..แม่เจ้า
3. ช่วงแห่งการทำจริงๆ
- ช่วงนี้เริ่มลนแล้วเพราะเหลือเวลาประมาณ 5 วันก่อนส่งเพลง ก็นั่งลองเสียงไปเรื่อย ลองโปรแกรมไปเรื่อย หลังจากลองไปลองมาคอมก็เจ๊งจนต้อง Format Harddisk นี่คือเหลืออีก 3 วันจะต้องส่งแล้วโอวว หลังจากลงโปรแกรมเหมือนเดิมแล้วก็เริ่มทำเลย ใช้เวลา 2 คืนเต็มๆ (1 คืนคือ 22.00 - 11.00 อ่ะนะ) ก็ได้เป็นเพลงออกมาพร้อมที่จะไปอัดเสียงร้อง ซึ่งผลตอบรับจาก อบจ ก็คือชอบเพลงมาก เราก็ดีใจ จากนั้นเราก็เอาเพลงมาแก้และส่งไปให้น้องพีทอัดเสียงร้อง หลังจากนั้นเอามามิกซ์ก็เสร็จเรียบร้อย 1 เพลง ซึ่งถ้านับเวลาการทำงานจริงๆ ก็ประมาณ 4 manday อ่ะนะ เพราะไม่เพราะไม่รู้ไม่อยากวิจารณ์เพลงของตัวเอง แต่ที่ภูรู้สึกก็คือชอบ และรู้สึกมีความสุขที่ได้ทำเพลงๆนี้ขึ้นมา
ดาวน์โหลดเพลงไปฟังกันได้ที่นี่เลยนะ ขอบคุณสำหรับคำวิจารณ์ด้วยนะ
ส่วนของ Credit จะอยู่ที่นี่นะคับ
ที่สำคัญคือ ขอบคุณทุกคนที่ช่วยภูทำเพลงนี้แล้วก็ทุกคนที่ถูกภูยัดเยียดให้ฟังด้วย ^-^ April 17 About Thinkingเคยคิดอะไรๆ กับอะไรๆ บ้างรึเปล่า - คำถามอาจฟังดูไม่รู้เรื่อง เหมือนคนเมา แต่ไม่ได้เมา
วันหนึ่ง ในขณะที่ภูนั่งกินข้าวมันไก่อยู่ ก็เห็นคนขับ(หรือขี่)มอเตอร์ไซต์คันนึงวิ่งผ่านไปด้วยความเร็วสูง เสียงดังมหาศาล
เพื่อนภูคนนึงเลยด่ามันไปว่า "เมียคลอดหรอวะ" ...(ตามมาด้วยเสียงของแม่ค้า "รีบไปตายหรอวะ" "พ่อตาย!" "ไปวิ่งในนรกเถอะมึง")
...สองวินาทีผ่านไป ด้วยความเป็นคนค่อนข้างคิดมาก เลยนึกในใจ เฮ้ยหรือเมียมันคลอดจริงๆวะมันถึงรีบขนาดนั้น ไม่แน่พ่อมันอาจจะตายจริงๆก็ได้ หรือว่ามันจะไปนรก(ไปตาย) ->ประชดชีวิตเนื่องจากไม่มีใครรัก หรือประชดสาวที่ไหน ...คิด case เพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ... ...สองวินาทีผ่านไป นึกในใจอีก งั้นแทนที่จะไปด่ามัน กลับกลายเป็นว่าต้องไปสงสารมันสิ โธ่ไม่น่าเลย ขับเร็วๆ ระวังๆ หน่อยนะเดี๋ยวไปชนไรเข้า... แปลกใจกับความคิดตัวเองมาก อยู่ดีๆ ทำไมเราถึงต้องไปสงสารคนที่ขี่มอเตอร์ไซต์ดัง ถึงขนาดนั้นล่ะ คิดต่อไป เพราะว่าคนเรามีสิทธิ์ที่จะเลือกคิดวิเคราะห์สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นรอบๆ ตัวเราได้อย่างอิสระ และความรู้สึกต่อสิ่งๆ นั้นก็เกิดออกมาจากความคิดนั่นแหละ
ถ้าเกิดเราคิดบางสิ่งบางอย่างตามอารมณ์ของเราอย่างเดียว โดยไม่ได้ไตร่ตรองก่อน ผลเสียย่อมตามมาอย่างแน่นอนเช่นเดียวกับ Negative Thinking ที่ต้องคอยระแวงระวังตัวเองจากสิ่งรอบข้างเสมอ ในอีกทาง ถ้าเราคิดโดยใช้เหตุผลไตร่ตรองให้รอบคอบไม่คิดเข้าข้างตัวเอง เปิดใจยอมรับสิ่งที่เป็นอคติกับเรา มองหาข้อดีของมัน แน่นอนว่าผลดีย่อมเกิดขึ้นกับตัวเราเองแน่นอน อย่างน้อยๆ ก็ไม่มีทางที่เราจะมาหัวเสียในเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ๆ เดี๋ยวก่อน... ถ้าเกิดว่าเรา Thinking Positive อย่างเดียวล่ะจะเป็นยังไง ... แน่นอนคิดไปได้ไม่นาน ก็จะรู้ว่าเราน่ะมันบ้า!! ถ้าเกิดมีโจรมาวิ่งราว ขโมยของ แล้วเราคิดแต่ว่า เออดีทำบุญ ถ้าเกิดสอบตกซ้ำชั้น แล้วเราคิดว่า เออดีพื้นฐานแน่น เพื่อนเยอะ ถ้าเกิดโดนรถชนอาการสาหัสต้องเข้า รพ แล้วเราคิดว่า เออดีไม่ต้องทำงาน อืมมม แบบนี้มันก็บ้าจริงๆ น่ะแหละ แต่ว่า คนแบบนี้มีจริงในสังคม และเป็นคนที่น่าคบหาซะด้วยนะ เพราะเวลาอยู่ด้วยกันแล้วมันสบายใจ ไม่มีเรื่องอะไรหงุดหงิด ก็มันเล่นแฮปปี้ไปกับทุกเรื่องเลยนี่ ชีวิตของคนที่เป็นแบบนี้จะน่าอิจฉามาก เพราะว่าสามารถมีความสุขได้ตลอดเวลา แต่สุดท้ายแล้ว ทุกความคิดย่อมมีผลดีและผลเสีย ไม่เหมือนกัน
- ถ้าเกิดเป็นแบบแรก แน่นอน เกิดอะไรขึ้นโวยวายไว้ก่อน มีอะไรแปลกๆ ระแวงไว้ก่อน แต่คุณจะสามารถทำงาน Security ได้อย่างดีเยี่ยม คุณระแวงสิ่งต่างและจะหาทางอยู่ตลอดที่จะทำให้คุณได้โวยวายได้
- ถ้าเกิดเป็นแบบที่สอง คุณจะเป็นนักคิดที่ดี มีเหตุมีผล คิดเรื่องไม่เป็นเรื่องให้เป็นเรื่องได้ ->เช่นเซอร์ไอแซคนิวตันที่คิดว่าทำไมแอบเปิลที่หล่นจากต้นทำไมมันไม่ลอยไปบนท้องฟ้า แต่บางทีเรื่องไม่เรื่องก็อาจทำให้คุณคิดมากจนปวดหัว
- ถ้าหากคุณเป็นแบบที่สามล่ะก็คุณโชคดีมาก เนื่องจากคุณจะมีความสุขในทุกๆ เรื่องโดยไม่ต้องดิ้นรนอะไรมาก ตรงตาม Concept "พอมีพอกิน" แต่สุดท้ายแล้วคนที่คิดแบบนี้ส่วนใหญ่จะไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตตามความคิดของคนอื่น
ปล. เล่าสิ่งที่คิดบางทีก็เรียบเรียงไม่ถูกเหมือนกันแฮะ - -'' January 01 Feel the Chord Feelเมื่อวันก่อนไปนั่งแต่งเพลงกับ เพื่อนม่วง เพื่อนบิวท์ ใต้หอยู ก่อนสอบ Database สองวัน
(ซึ่งตอนนั้นยังไม่ได้รู้ถึงความโหดของมันขอนอกเรื่องนิดนึงเลย
ข้อสอบ Database เป็นข้อสอบที่ประหลาดมากเท่าที่เคยเจอมาในชีวิต
เพราะมันคือข้อสอบถูกผิด!! อ่ะๆ แต่อย่าเพิ่งคิดว่ามันจะหมูๆ เหมือนข้อสอบถูกผิดตอนประถมนะจ๊ะ
เพราะ มันเป็นข้อสอบถูกผิดแบบ ถ้าผิด มึงแก้ให้ถูกด้วย ฮ่าๆๆ
แล้วทุกข้อแม่ม(ง) ผิดหมดเลย มีข้อถูกอยู่ประมาณ 10% หรือน้อยกว่านั้น
คือถ้าอาจารย์จะออกให้ตอบก็ออกมาเลยไม่กลัวหรอกเว่ย ถามมาเลยว่า
ไอ้นี่คือไร ไอ้นั่นคือไร หรือจะให้บอกว่าเอาไว้ทำไร ประยุกต์ยังไงก็ได้
แต่อย่ามาบอกว่า ไอ้นี้คือแบบนี้ๆๆ... แล้วมาถามว่าผิดเปล่า มันเป็นเหมือนการไซโคอ่ะ
แล้วไหนจะข้อให้เขียน E-R Diagram อีก จงเขียน E-R Diagram แสดงความสัมพันธ์ของ Entity ต่อไปนี้เพื่อตอบคำถาม
จากนั้นเว้นที่ให้วาด แล้วมีวงเล็บบอกไม่มีคะแนนสำหรับ E-R Diagram โอ้แม่เจ้า = =')
หลังจากนั่งทำอยู่นาน ก็ไม่เสร็จสักทีเพราะดันไปใช้ โปรแกรม Band-in-a-Box ทำ
ซึ่งสามารถลอง Chord Sequence หลายๆแบบได้โดยใส่ลงไปในโปรแกรมมันก็เล่นออกมา
ก็เลยนั่งเล่น ลองไปหลายชั่วโมง เลยคิด Feeling ของแต่ละ Chord มาได้ดังนี้เลย
(ตามความคิดของตัวเองล้วนๆนะ = =')
Imaj7 => สบายๆ สงบ ชิวๆ
Imaj9 => สบายๆ สงบ เริ่มหวานนิดๆ
Imaj9#11 => ลอง Apegio ดูบนเปียโนแล้วให้ความสึกว่า note #11 เหมือนเป็นสีสันอ่ะแต่ไม่ได้ให้ความรู้สึกที่ดีเท่าไหร่ ถ้าลองกดเต็มๆ Chord จะทำให้รู้สึกว่ามันกด Chord อื่นต่อไม่ได้แล้ว มันจบแล้ว!!
I6 => คุณหลวง โบราณๆ
IIm7 => สบายๆ ชิวๆ แต่เป็น Feel แบบต้องข้างหน้าต่อ
IIm9 => สบายๆ เริ่มหวาน แต่เป็น Feel แบบต้องไปข้างหน้าต่อ
VIm11 => ชิวๆ แต่ไม่ Stable นะต้องมีต่อ
I7 => "ฉันทนต่อไปไม่ไหวแล้วนะ ปล่อยฉันออกไปที"
V7 => Feel แบบถึงที่สุด และไม่ Stable ด้วย ต้องลงมา (แบบสูงสุดคืนสู่สามัญ)
II9 => "จะต้องเป็นแบบนั้น จริงๆ หรอ!!"
V => "เออ เป็นแบบนี้จริงๆ"
V9sus, I9sus => กำลังจะมาแล้ว Feel แบบเปิดตัว
V7b9 => ทำผิดไปแล้ว เรื่องไม่คอ่ยดีเท่าไหร่
V13 => เฮ้อ "จะ"จบลงสักที
Dim => "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย" -> Feel หนังฆาตกรรม -> หรือเป็น Feel แบบตัวอิจฉามาแล้ว ก็ยังได้อยู่
m7b5 => Feel แบบสงสัย มักใช้ในทางลบ
m6 => ชีวิตรันทดมาก
m69 => เรื่องเศร้าสลด ฟังแล้วอยากร้องไห้
7#9 => หนักแน่น เต็มไปด้วยอารมณ์(โกรธ)
7#9b13 => หนักแน่น เต็มไปด้วยอุดมการณ์ เปลี่ยนแปลงยาก เปิดเผย
V/IV => "เมื่อเดินออกไปอีกหน่อยก็ได้รู้อะไรมากขึ้น"
ปล. พยายามอธิบายออกมาแล้วนะ บางอย่างมันอธิบายยากเลยไม่เขียนลงมา
ปล2. ความจริงที่เวลาฟังเพลงแล้วรู้ว่า Chord มันเป็นเทนชั่นอะไร ส่วนหนึ่งก็มาจากความรู้สึกตรงนี้ด้วยแหละนะ
November 15 The Happinessพักนี้รู้สึกว่าวันๆ นึงผ่านไปแบบเรียบๆ แฮะ ตื่นนอนไปเรียนเดินเตร่แล้วก็ไปซ้อมดนตรีที่แบนด์กลับมาเล่นคอม วันๆ ผ่านไปเป็นวังวนเหมือนเข้า for loop อ่ะ อธิบายไปคงไม่เข้าใจกันงั้นเราเขียนเป็น Code ให้ดูแล้วกัน while(true){
} น้ะ เห็นมะไม่ได้เข้าใจยากอย่างที่คิดกัน เพราะชีวิตมันเรื่อยๆ เขียนเป็น code ออกมาก็เรียบๆ แบบนี้อ่ะ ถ้าเกิด accident อาจมี break; ไปเรียก method dead() ได้ แต่ตอนนี้ยังไม่อยากตายเท่าไหร่ เพราะถึงชีวิตจะเรียบๆ ซ้ำๆเดิม แต่รู้สึกมีความสุขนะ วันที่ผ่านไปเรียบๆ แบบนี้แต่มันก็มีความหมายมาก สิ่งที่เป็นสีสันที่ขาดไปในชีวิตเราอาจเป็นความทะเยอทะยานก็ได้นะ เพราะยังหาสิ่งที่ต้องการอีกไม่เจอ ตอนนี้มีแต่สิ่งที่รักอยู่ใกล้ๆ ตัว แค่ได้ทำในสิ่งที่รัก เรียนในเรื่องที่รัก อยู่กับคนที่รักกัน ก็พอแล้วมั้ง เรื่องของอนาคต จำเป็นที่จะต้องคิดก็จริง แต่ก็ไม่สำคัญเท่ากับเรื่องจริงที่เกิดขึ้นอยู่ปัจจุบันหรอก ถ้าตั้งใจทำปัจจุบันให้มันดี อนาคตมันก็คงสวยงามไปด้วยแหละเนาะ ว่ามะ... |
|||||||
|
|
